Zanimljiva priča stiže nam iz Bijeljine. Na samo nekoliko metara od strogog centra grada, u okruženju manastira Svetog Vasilija Ostroškog svoje gnijezdo su svile sove. Na nekoliko breza u dvorištu ovog svetog mjesta svoj mir pronašlo je oko trideset sova ušara.

Od kraja oktobra, pa sve do aprila, traje zimovanje sova. I ništa ne bi bilo neobično da su svoje gnijezdo svile u parku, šumi ili semberskim domaćinstvima…

Oko trideset sova ušara smjestilo se na brezama u dvorištu manastira Svetog Vasilija Ostroškog u Bijeljini i, kako kažu prisutni, tu se nalaze već tri godine. Odlaze i vraćaju se nerijetko u još većem broju.

Objektiv kamere BN televizije zabilježio je samo desetak nezvanih gostiju, koji su se odomaćili i odmaraju!

To su sove srednje veličine, raspona krila negde između 85-95 centimetara i težine samo oko 300 grama.

Osobina ove vrste jeste da se zimi skupljaju u ta zimujuća jata, preferiraju ljudska naselja jer se od čoveka ne plaše. Još uvijek nije poznato da li je manastirsko okruženje postalo prijatno za njih ili su istjerane iz svog prirodnog staništa.

A šta znamo o ovoj vrsti ptice?

U većini grčkih mitova sova simbolizuje mudrost. Grčka boginja mudrosti Atina, je bila tako impresionarana velikim očima i svečanom pojavom sove da pošto je protjerana nestašna vrana, ona je nju učinila svojom omiljenom pticom.

Sove su se naselile u velikom broju u hramu na Akropolju i štitile ga. Vjerovalo se da su magično “unutrašnje svjetlo” Akropolju dale sove.

Kao simbol Atine, sova je bila zaštitnik i pratila grčku vojsku u rat, ali bila je i inspiracija za svakodnevni život. Grčki vojnici su vjerovali da je znak pobjede, ako ih sova nadleti pred bitku.

Od srednjeg vijeka u Evropi sova počinje da se povezuje sa vješticama i smatra se za pticu koja naseljava mračna i usamljena mjesta. Njeno pojavljivanje noću, kada su ljudi bespomoćni i slabo vide, povezuje je sa nepoznatim, a njen jeziv huk po vjerovanjima ispunjava ljude zlom slutnjom.

Treba napomenuti da savremeni čovjek živi sa sovama. Neke vrste žive u našoj neposrednoj blizini. Ne samo da su bezopasne, one su i korisne jer se hrane insketima, miševima, pacovima, dakle čovjekovim “neprijateljima”.

Ipak, bez obzira na sve sova je čovjekov vjerni prijatelj kojeg se on i dalje plaši.

 

 

 

Izvor: BN