Na osnovu Zakona o računanju vremena, ljetnje računanje vremena u ovoj godini počinje posljednje nedjelje marta tako što se vrijeme u 2:00 ujutro pomjera za jedan sat unaprijed i računa kao 3:00 sata.

Ljetnje računanje vremena je kod nas prvi put uvedeno 27. marta 1983. godine.

U svijetu, službeno vrijeme se pomjera unapred u poznu zimu ili rano proljeće, a vraća unazad u jesen, najčešće za jedan sat, ali tačan broj sati i datumi izmjena određuju se na lokalnom nivou i podložni su promjenama.

Pomjeranje kazaljki u zapadnoj Evropi uvedeno je početkom 1970-ih godina, sa obrazloženjem da se time se “produžava” dan, omogućuje ušteda u potrošnji električne energije, povećava produktivnost, poboljšava prilagođavanje ljudi i radni dan čini efikasnijim.

Evropske zemlje koriste ljetnje vrijeme, a datum pomjeranja kazaljki različit je od države do države. Na sjevernoj hemisferi ljetnje vrijeme počinje posljednje nedjelje u martu ili prve nedjelje u aprilu. Pomjeranje vremena se u većini slučajeva obavlja u noći između subote i nedjelje da ne bi izazvalo veće probleme za radno stanovništvo.

Prelazak na ljetnje i zimsko vrijeme prvi put je zabilježeno 1916. godine u zemljama na sjeveru Evrope, a do sada je uvedeno u oko 70 država, uglavnom na sjevernoj hemisferi.

Od 2002. godine zemlje EU, kao i ostale države u Evropi, odredile su da početak ljetnjeg vremena bude posljednje nedelje u martu, a završetak poslednje sedmice u oktobru.

Na južnoj hemisferi početak i kraj ljetnjeg vremena je obrnut u odnosu na sjevernu. Većina modernih računarskih operativnih sistema ima mogućnost automatskog prelaska na ljetnje računanje vremena.

Pojedini astronomi su protiv pomjeranja kazaljki i vještačkog “produženja” dana, makar se to pravdalo i ekonomskom računicom.

 

Izvor: Agencije