Piše: M.T. Kovačević , Izvor: Večernje novosti

Restoran “Stara Hercegovina” poznat je po svojim specijalitetima, koljenici, kupusu i duhu porodice koji vlada između zidova. Do 1991. bio poznat pod nazivom “Skoplje”.

Zubački sir u ulju, raštan sa suvim mesom, sir iz mješine, krtola na bilećki način i jagnjetina u mlijeku, jedinstveni su specijaliteti, koji se u Beogradu mogu probati u “Staroj Hercegovini”. Gastronomi istančanog ukusa, za kultnu kafanu u Carigradskoj ulici, kažu da je “miris zavičaja”.

Poslije svega, nije čudo što se na ovom mjestu, od ujutru pa do uveče, skoro 365 dana u godini, traži stolica više. Razloga je puno, a voda na usta polazi, prije svega zbog dobre kuhinje. Cijene su pristupačne za svaki novčanik, a gosta osvoji i zadrži domaćinska atmosfera.

– Gost mora da se osjeća da je dio ambijenta, kao da je član porodice, a to su upravo one familijarne vrednosti koje dolaze iz geografski Stare Hercegovine – za “Novosti” priča Žarko Ratković, generalni direktor “Višnjice AD”.

Zidove zdanje iz 19. veka, ukrašavaju slike znamenitih Srba – Svetog Save, Vasilija Ostroškog, Alekse Šantića, Jovana Dučića, Luke Vukalovića, Vukašina – starca iz Klepaca… Objekat ima tri dijela, restoransku salu i dva salona koja nose nazive po regijama Hercegovine – Travunija i Zahumlje.

– Restoran je do 1991. u prijestonici bio poznat kao “Skoplje”, jer su nekada davno u ovom dijelu Beograda živeli ljudi iz današnje Makedonije. Vremenom, mijenjalo se stanovništvo. Oni su se odselili, a došli su novi gosti, koji ga posle renoviranja i krste kao “Stara Hercegovina”. Pored promene imena, drugačija je i gastronomska ponuda. Na meniju su jela iz zavičajne Hercegovine i matične Srbije – objašnjava Ratković.

Književnik Momo Kapor je 1991. godine “povukao nogu” i prvi otvorio vrata lokala. Za njim su krenuli mnogi drugi, pa je “Stara Hercegovina” postala stijecište umjetničkog svijeta, sportista, političara i privrednika.

Da bi se zvučni gosti zadržali, svakodnevno je potreban ukusan kazan. Kada se gustira pivo, idu koljenice i rebarca. Međutim, utorkom je udarni dan. Na meniju je raštan! Biljka iz porodice kupusa, koja raste u južnim predjelima Hercegovine i Dalmacije. Majstori sa kutlačom kažu da se isključivo kuva sa mesom i izvorni je specijalitet tog područja. Za meze se preporučuje hercegovačka pršuta i sir iz mješine. A za potpun merak, iskusni ugostitelji nude čuvena hercegovačka vina, kao što su “žilavka” ili tvrdoško crno vino. Živjeli!

POSLASTICE

Kao i u Srbiji, tako su i u Hercegovini, Turci, svojom četiri vijeka dugom vladavinom, ostavili traga u pripremanju hrane. Glavni slatki specijaliteti su baklave, urmašice i tulumbe. Viješti kuvari spremaju i pite.

TOČENO VINO

Pored toga što se toči pivo, u “Staroj Hercegovini” toči se i vino. Čaša domaćeg, crnog vina staje 90 dinara, dok je litra samo 450 dinara. Krigla od pola litre piva je 135 dinara.

PRIZNANjE

Posjetioci najznačajnijeg turističkog portala na svijetu “Trip advajzer”, “Staru Hercegovinu” ocjenili su sa 4,5 od maksimalnih pet, pa je ovaj restoran dobio sertifikat izvrsnosti za 2012. godinu.

 

HP, septembar 2013.