Pulska rok grupa Atomsko sklonište je jedan od najznačajnijih bendova svog vremena, a njegova istorija predstavlja možda najkompleksniju i najupečatljiviju priču ispričanu na ex-yu rock prostorima.

Bruno Langer je rođen 21.jula 1949. u Rijeci. Jedan kratki dio djetinjstva provodi u Zagrebu, a onda se trajno veže za Istru i Pulu. Sa dvanaest godina počinje trenirati boks, u generaciji budućeg svjetskog prvaka Mate Parlova. 1965. godine Langer je trebao ići na državno prvenstvo (boksovao je u srednjoj kategoriji), ali je te večeri odustao od odlaska na voz, i umjesto bokserskih rukavica definitivno se odlučuje za gitaru. Poslije nekoliko epizoda sa bendovima Fantomi, Logaritmi i Hush 1976. godine u Puli nastaje Atomsko sklonište.

Mada ni po žestini muzike nije bilo mnogo bendova u SFRJ koji bi se s njima mogli uporediti, potpuno nov pristup donijeli su svojim multimedijalnim projektom: tekstovima, scenskom pojavom te umjetničkim fotografijama kojima su se predstavljali javnosti. Na koncertima su nastupali okruženi bodiljikavom žicom, u pocijepanoj odjeći, praćeni pirotehnikom, a ponekad su znali scenografiju obogatiti stotinama otvorenih kišobrana (kao simbolima zaštite). Niko od članova grupe ništa nije govorio tokom koncerata, nije bilo najava pjesama, zahvaljivanja publici… U cijeli koncept stvaralaštva grupe u početnoj fazi djelovanja biće uključeno oko 20 stalnih saradnika iz različitih segmenata djelovanja (slikarstvo, fotografija, dizajn, književnost i film).

Bend je snimio osam studijskih albuma, a posljednji Terra Mistica snimljen je 1995. godine.