Dva iznuđena penala, dvije asistencije i jedan postignuti gol protiv Crvenih đavola vinuli su u zvijezde Džejmija Vardija koji je prošlog vikenda kao bijesan pas rastrgao skupocjeni projekat Luja van Gal.

Navijači Mančester Junajteda i dalje vrište od bijesa zbog penala kojim je krenuo krah njihovog tima protiv Lestera. Za novi debakl skupocjenog projekta Luja van Gala će okriviti Marka Klatenburga i poklonjen penal Lesteru za 2:3 i početak košmara u Ist Midlendsu. Penal poslije kojeg je krenulo šamaranje. Po jednom, pa po drugom obrazu. Crveni đavoli nisu znali šta ih je snašlo… Obrazi im još bride od debakla u Lesteru.

Ali nevjerovatno fudbalsko popodne i fantastičan meč sa osam golova nisu bili samo plod loše igre Mančester junajteda i jedne greške Marka Klatenburga. Mnogo više su bili rezultat ludačke partije momka sa ludom frizurom. Faca Džejmija Vardija je tog dana ostala urezana u glavama Junajtedovih defanzivaca i miliona ljubitelja fudbala koji su ispred malih ekrana uživali u vjerovatno najboljoj fudbalskoj predstavi od početka sezone u Evropi.

Momak divlje energije je špartao gore, dole, lijevo, desno, udarao, uklizavao, bušio rupe u Mančesterovoj poroznoj odbrani. Na kraju je iskopao krater pred De Heom iz kojeg Crveni đavoli nisu uspjeli da se iščupaju.

Ima nešto simpatično i romantično, pomalo zaboravljeno, grubo muški u onome što je Vordi pokazao u nedjelju. Ono kada kao neumorni ker trči do korner zastavice za skoro izgubljenom loptom, prolazi Markosa Roha i zavrće tačno na glavu Uljoi za prvi gol Lestera. Ili taj famozni penal kada kao seoski dripac nabada Rafaela, pravi faul, a onda skoro bez kontakta pada. Takav bezobrazluk nije svojstven Rafaelu ili ostalim zvjezdicama Mančester Junajteda koje će u toj situaciji pasti i pogledati u sudiju. Tako nešto priliči igraču iz osme ili devete lige.

I upravo je to priča Džejmsa Vardija. Devetoligaškog fudbalera i huligana u pokušaju koji teren shvata kao gladijatrosku arenu i borbu na život i smrt. Bez respekta prema zvijezdama vrijednim na desetine miliona evra. Na terenu je 11 na 11 i ko bude jači.

Džejmi Vardi je u Lesterovoj subotnjoj rapsodiji od pet pogodaka dao jedan gol, iznudio dva penala za još dva gola i namjestio preostala dva gola (lopta se od njega odbila na nogu Kambijasu) za nevjerovatan preokret Lisica. Prvi put je Mančester Junajted u istoriji Premijer lige prokockao dva gola prednosti i doživio poraz. Bleket i Roho su bili na ivici suza zbog Lesterovog mustanga sa čirokanom.

Tek u 27. godini Džejmi Vardi je osvojio naslovnice i privukao reflektore Premijer lige. Gde je taj momak bio do sada? Mnogi su se pitali gledajući kako uništava Crvene đavole…

Rođen je Šefildu gde je kao klinac uigrao za Venzdej i gde su mu treneri konstantno mjenjali pozicije, pa nije znao ni šta igra. Sa 16 godina otjerali su ga iz najstarijeg fudbalskog kluba na svetu (Venzdej je naslednik Šefilda, koji je prvi klub osnovan na svijetu samo sa fudbalskom djelatnošću) sa objašnjenjem da je niskog rasta.

Ljut i razočaran, Vardi je odlučio da završi sa fudbalom. Okrenuo se ulici i pabovima, pa je ubrzo poslije toga zaglavio u zatvoru. Zbog tradicionalne engleske rasprave među prijateljima u kafanskoj tuči je lišen slobode. Sud mu je naredio da zbog fizičkog napada kao huligan mora da nosi elektronsku narukvicu i da se svakog vikenda do 18.30 časova javlja u policijsku stanicu.

Posle godinu dana pauze od fudbala, odlučio je da opet proba u ovom sportu. U redovima rezervnog tima tadašnjeg devetoligaša Stoksbridža. A onda je eksplodirao u prvom timu! Sa 66 golova u 107 mečeva tokom tri sezone je pokazao šta umije i pomogao Stoksbridžu da se plasira u osmu ligu.

Mečevi u tom rangu ostrvskog fubala često znaju da budu brutalni, a brzonogi Vardi je bio meta beskompromisnih protivničkih defanzivaca.
Igrali smo finale lokalnog kupa, on je imao 17 godina i igrao je kao navijen. Protivnički igrači su se dogovorili da ga  ’srede’ i nisu birali sredstva kako da ga fauliraju. Ali on se nije previjao i valjao već je poslije svakog ustajao i u slijedećem napadu bio još opasniji. Njegov karakter lošeg momka je ovdje pokazao svoju pozitivnu stranu“, kaže tadašnji Stoksbridžov predsjednik Alan Betel.

Problem za Stoksbridž je bio što je Vardi svakog vikenda morao da se javlja u policiju do 18.30 i zato je bio izgubljen za većinu gostovanja. Poneku utakmicu bi odigrao samo prvo poluvrijeme, a onda brzo s narukvicom u automobil i put policijske stanice.

Tokom tri sezone igranja za Stoksbridž, Vardi se isticao golovima, ali i crvenim kartonima. Start sa dvije noge je bio njegov zaštitni znak. Osam puta su dolazili ljudi iz Šefild Junajteda da ga gledaju, a on je na tih osam mečeva dva puta isključen. Više se nisu vraćali… Šta će im takav ludak?

Ali zato su u Vardija vjerovali ljudi iz sedmoligaša Halifaksa i platili 15.000 funti za njegov transfer. Tamo je proveo jednu sezonu i „objasnio“ sve sa 29 golova u 41 utakmici. Dovoljno za novi poziv i prelazak u peti rang. U Flitvud. Uslijedila je nova fenomenalna sezona, 31 gol u 36 utakmica i transfer u drugoligaša Lester. Džejmi Vardi je tada postao najskuplje plaćeni amater u istoriji engleskog fudbala, pošto su Lisice za njega platile Flitvudu milion funti. Inače, amaterskim rangom u Engleskoj se smatra sve ispod četvrtog ranga klupskog fudbala.

U Lesteru je odigrao slabu prvu sezonu i postigao samo pet golova u 29 utakmica. Navijači su mu zviždali i kritikovali, pa je opet izgubio živce i zatražio da ga klub proda bilo gdje. Ipak, Najdžel Pirson je u njemu prepoznao potencijal i ubedio ga da ostane. Ubrizgao mu je samopouzdanje koje rezultiralo sa 16 golova u 36 mečeva prošle sezone u Čempionšipu kada je Lester protutnjao na putu do Premijer lige.

Sezonu u najjačoj ligi svijeta je počeo u sjenci. Dva puta je ulazio sa klupe, dobijao šansu na kašičicu, a onda ga je Pirson pustio sa lanca protiv Mančester Junajteda. Prvi put u startnih 11 u Premijer ligi i meč za pamćenje. Kao pobjesneli pas je pocijepao Junajted i zasjenio napadački kvartet gostiju vredan 250.000.000 evra.

Takva glad za golom, za pobjedom, za uspjehom se ne viđa često… Takvo nešto poseduje samo neko ko je do vrha stigao sa samog dna. To ne mogu imati Dani Velbek ili Adnan Januzaj koji od malih nogu žive u ubjeđenju da su novi Endi Kol ili Rajang Gigs. Prije četiri godine Esteban Kambijaso je sa Interom slavio osvajanje Lige šampiona, Džejmi Vardi u isto vrijeme slavio Stoksbridžove pobjede u osmoj ligi, a prošle nedjelje su zajedno slavili demoliranje Mančester Junajteda.

 

Izvor: Mozzart Sport