„Braćo i sestre, građani Trebinja i Republike Srpske. Dvadeset pet godina je prošlo od tog 01.oktobra 1991. godine, kada živote dadoše prvi od mnogobrojnih  heroja Republike Srpske u Odbrambeno-otadžbinskom ratu. Tog dana rat uđe u naše živote, teški usud se nadvi nad naš narod, a oni kao jedan stupiše u odbranu slobode, otadžbine, budućnosti, pokoljenja. Tog, prvog dana rata, ugasiše se životi mladića, a u godinama koje uslijediše stotine i hiljade dadoše svoje živote za odbranu slobode. Hiljade se još boriše sa njima, kao jedan, hrabro i časno.

Danas, 25 godina posle, podjeljeni, zavađeni, gdje brat sa bratom ne priča, sestra sa sestrom, zbog politike, ideologija, opredjeljenja, možemo li se pogledati u oči i reći da poštujemo njihovu borbu i žrtvu, jesmo li je vrijedni?

Braćo i sestre, neka nam žrtva svih heroja i branioca Republike Srpske bude vječna opomena da, bez obzira na opredjeljenja i mišljenja, kao narod budemo hrabri, časni i jedinstveni, kao što su oni bili i čuvajmo ono što su nam ostavili u nasljeđe.

NEKA IM JE VJEČNA SLAVA I HVALA.“

 

Udruženje djece poginulih boraca Nasljeđe

 

 

HP, septembar 2016.