Veliki je broj sportista iz Trebinja koji su pronijeli slavu ovog grada na svim svjetskim meridijanima. Koliko im se rodni grad uspio odužiti, tema je za posebnu analizu.

U prošlosti je Trebinje dalo brojne uspješne sportiste u okvirima velike države Jugoslavije, a danas uprkos svim nedaćama i za sport izuzetno teškim poratnim vremenima ovaj grad sa svega tridesetak hiljada stanovnika, može da se pohvali većim brojem izuzetno uspješnih sportista koji su najbolji njegovi ambasadori.

U globalno najpopularnijem sportu – fudbalu, Trebinje može da se pohvali činjenicom da čak četiri momka rođena ili odrasla u ovom gradu imaju trenutno status državnog reprezentativca.

Činjenica je ovo kojom ne mogu da se pohvale ni neke sportske metropole.

Iako su sve Trebinjce mnogo puta učinili ponosnim i uz to dokazali koliko vole svoj grad, u Trebinju nikada nisu imali privilegiju da ponesu zvaničnu titulu najboljeg sportiste grada. Ipak, razne evropske i svjetske titule i priznanja osvajali su mnogo puta.

U dresu reprezentacije Srbije, prvo u omladinskom, a kasnije i u seniorskom pogonu, svoje zapažene partije pruža Mijat Gaćinović, dvadesetčetvorogodišnji fudbalski biser koji je ponikao u trebinjskom Leotaru. On je rođen u Novom Sadu, dok je njegov otac Vladimir, takođe uspješan fudbaler i kasnije trener, igrao u Bečeju. Gaćinovići su se po završetku Vladimirove karijere vratili u Trebinje, gdje je Mijat napravio prve fudbalske korake. Mlađi Gaćinović je trenutno član Ajntrahta iz Frankfurta, kluba koji je u posljednje dvije sezone najveće osvježenje njemačke Bundes lige, a u kome igra zapaženu ulogu. Mijat je bio i jedan od ključnih igrača i strijelaca koji su Ajntrahtu prošle sezone donijeli veliki uspjeh – trofej njemačkog Kupa, kada su u finalu porazili neprikosnoveni minhenski Bajern.

Prvi trofej ovaj mladić je osvojio u svojoj prvoj profesionalnoj sezoni igrajući za Vojvodinu, sa kojom je podigao pehar osvajača Kupa, da bi sa dvadeset godina postao i kapiten novosadskog kluba. Kao član omladinskih selekcija Srbije osvojio je dva trofeja – Prvenstvo Evrope za igrače do 19 godina u Litvaniji 2013. i FIFA Svjetsko prvenstvo za igrače do 20 godina 2015. na Novom Zelandu, što je najveći uspjeh srpskog fudbala u novijoj istoriji.

Za seniorsku reprezentaciju Srbije nastupio je 11 puta i postigao je 2 gola. Na opšte iznenađenje fudbalske nacije, izostavljen je bez pravog objašnjenja sa spiska reprezentativaca za Svjetsko prvenstvo u Rusiji prošle godine, dok je potom bilježio nastupe u novoosnovanom takmičenju Liga nacija.

Još jedan Trebinjac koji svojim fudbalskim partijama skreće pažnju širom Evrope je Gojko Cimirot, fudbaler belgijskog Standarda iz Liježa i reprezentacije Bosne i Hercegovine. Gojko je rođen decembra 1992. u gradu podno Leotara, gdje je i započeo fudbalsku karijeru. Sa mnogo uspjeha nosio je dresove Leotara, Sarajeva i solunskog PAOK-a prije nego što je početkom 2018. stigao u Belgiju. Ovog mladog Trebinjca odlikuje jedan značajan kuriozitet – u svim državama u kojima je igrao osvojio je najmanje jedan trofej.

Sa Sarajevom je u sezoni 2013/14 osvojio Kup, da bi godinu dana kasnije podigao i trofej namjenjen šampionu BiH. U PAOK-u je u sezoni 2016/17 osvojio grčki Kup, da bi već par mjeseci po prelasku u Standard oko vrata okačio i zlatnu medalju i podigao pehar osvajača Kupa Belgije. Bitno je napomenuti da je Cimirot u svim finalnim duelima, u kojima je njegov klub osvajao trofeje Kupa, bio među startnih jedanaest na terenu. Poslije nastupa u omladinskoj selekciji dvadesetšestogodišnji Trebinjac je u septembru 2014. odigrao prvi meč za seniorsku reprezentaciju Bosne i Hercegovine, za koju je do danas nastupio 15 puta.

Zanimljivo je da je prelazak Cimirota iz Sarajeva u PAOK zabilježen kao rekordan transfer u BiH fudbalu.

Drugi Trebinjac koji se može pohvaliti statusom reprezentativca Bosne i Hercegovine imao je sličan fudbalski put kao i Gojko Cimirot. Marko Mihojević je 2014. godine dres matičnog Leotara zamjenio bordo dresom Sarajeva, da bi tri godine kasnije, u dvadeset prvoj godini postao kapiten premijerligaša sa Koševa. U januaru 2018. godine Mihojević potpisuje ugovor sa trenutno najboljim grčkim klubom, PAOK-om, odakle na početku ove takmičarske sezone odlazi na pozajmicu u OFI sa Krita, člana grčke Super lige.

Za mlađe selekcije Bosne i Hercegovine Mihojević je u periodu od 2012. do 2018. nastupio 32 puta i postigao dva gola. Za seniorsku reprezentaciju BiH debitovao je na američkoj turneji 2018. gdje je odigrao meč protiv SAD-a. Igra na poziciji centralnog beka. Sa svoje 22 godine smatra se jednim od najvećih potencijala BiH fudbala kada su u pitanju odbrambeni igrači.

Asmir Begović rođen je 20. juna 1987. u Trebinju. Njegov otac Amir bio je golman Leotara, dok je Asmir svoje prve fudbalske korake napravio u njemačkom gradu Heilbronu, gdje se porodica Begović nastanila u ratnim godinama, da bi se kasnije odselili u Kanadu. U gradu Edmontonu je mladi Asmir skrenuo pažnju na sebe pa je zaslužio poziv u mladu reprezentaciju Kanade do 17 godina. Godine 2003. mladi Begović je potpisao profesionalni ugovor sa engleskim Portsmutom, gdje nije mogao ostvariti pravo nastupa u zvaničnim mečevima jer nije imao pasoš zemlje EU. Do 2009. bio je u više klubova na pozajmici da bi 2010. potpisao za Stouk Siti.

U Stouku je više puta izabran za igrača sezone, a za pet godina imao je 160 nastupa i uspio da postigne čak i jedan fenomenalan gol. Na utakmici protiv Sautemptona 2. novembra 2013. upisao se u engleske i evropske fudbalske anale postigavši gol superničkom golmanu Arturu Borucu u 14. sekundi meča sa udaljenosti od 89,6 metara i time zaslužio mjesto u Ginisovoj knjizi rekorda. Dvije godine kasnije prešao je u londonski Čelsi, gdje je se okitio titulom šampiona Engleske, da bi 2017. postao član premijerligaša Bornemouta u kojem je do sada 60 puta stajao među stativama.

Od 2009. je član reprezentacije Bosne i Hercegovine, u koju ga je prvi put pozvao legendarni Ćiro Blažević, i za koju je branio na 61 meču, uključujući i Svjetsko prvenstvo u Brazilu 2014. godine. Proglašen je najboljim fudbalerom BiH 2013. godine.

Ovom spisku bi se mogao „formacijski“ pridružiti i Nemanja Gudelj, reprezentativac Srbije rođen u Beogradu 1991. koji trenutno nastupa u kineskom Guangžou i čiji je otac Nebojša Trebinjac koji je u vrijeme Nemanjinog rođenja nastupao za beogradski Partizan.

O Nemanjinim fudbalskim uspjesima pisali smo i ranije, a svakako da će u periodu pred nama biti i novih prilika za tako nešto, kao i za priče o drugim uspješnim sportistima najjužnijeg grada Srpske koji često padaju u zaborav trebinjske sportske javnosti čim se otisnu „trbuhom za hljebom“ i svoj talenat počnu razvijati u sportski naprednijim sredinama.

 

HP media group / Hercegovina Promo, februar 2019.