Klobuk je srednjovekovni grad i tvrđava u staroj Hercegovini, 17,5 km istočno od Trebinja, podignut na teško pristupačnom terenu uz današnju granicu Crne Gore i Bosne i Hercegovine, 580 metara iznad sela Aranđelova i rijeke sušice. Nekada se zvao Vrm, a kasnije se tako zvala i stara župa sa gradom Klobukom u oblasti Travunija ili Tribunija. Svrha mu je bila kontrola puta Dubrovnik–Trebinje–Onogošt.
Prvi put se spominje u XI vijeka za vrijeme zetskog kneza Vojislava. Od XII vijeka trebinjska oblast je u sastavu države Nemanjića. U doba raspada bosanske države župa Vrm sa Klobukom došla je pod upravu Pavla Radenovića 1395. U prvoj polovini XV vijeka (1431) Dubrovčani se žale da je Klobuk gnijezdo razbojnika, te da bi ga trebalo ili srušiti, ili dati njima, Dubrovčanima. Od 1441. nalazi se u posjedu Stefana Vukčića Kosače, a Turci ga privremeno osvajaju 1477, deset godina poslije Trebinja. Crkvu koju su u gradu zatekli Turci nisu srušili već su je s vremenom pretvorili u džamiju, ali joj nikada nisu skinuli zvonik. To je bila jedina džamija – vjerovatno u čitavom Otomanskom carstvu – koja je vjernike pozivala na molitvu zvonjavom zvona.klobuk2
U Morejskom ratu 1684–1699, poslije pada Novog i Risna u mletačke ruke, Klobuk je postao strateški važan kao najisturenija tačka Trebinjske Krajine prema Veneciji i Crnoj Gori. Mlečani su ga osvojili 1694, ali je Karlovačkim mirom 1699. vraćen Turcima. U XVIII vijeku gubi se ime župe Vrm, a za isto područje javlja se naziv Korjenići. Klobuk je popravljan i dodatno utvrđen 1713.
Poznata opsada Klobuka trajala je od 7. do 16. jula 1807. (Rusi, Crnogorci i Francuzi protiv Turaka). U prvoj polovini XIX vijeka Klobuk je bio važno utvrđenje prema Grahovu (i Crnoj Gori uopšte) jer je tu često dolazilo do sukoba. Poslije Grahovske bitke Klobuk su opsjedali Crnogorci i zbog toga je u gradu, sve do austrougarske okupacije (1878), stalno boravila manja vojna posada. Austrijska vojska potpuno ga je uništila 1878. Do tada je kontinuirano postojao osam vekova.

Ruševine starog grada i danas su vidljive kod istoimenog mjesta u Hercegovini, a odlukom Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika od 2006. godine proglašen je Nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.