Na današnji dan rođen je poznati pisac Ivo Andrić, jedini srpski i jugoslovenski nobelovac, čiji su romani i pripovijetke obilježili epohu.

Andrić je studirao književnost i istoriju u Zagrebu, Beču, Krakovu i Gracu, gdje je i doktorirao istoriju sa tezom “Razvoj duhovnog života u Bosni pod uticajem turske vladavine”. Bio je član Srpske akademije nauka i umetnosti.

U Prvom svjetskom ratu hapšen je i interniran, a između dva svjetska rata bio je ambasador Jugoslavije u Berlinu.

U mladosti je pisao pjesme – “Eks ponto”, “Nemiri”, “Lirika”.

Njegova najpoznatija djela su romani “Na Drini ćuprija”, “Travnička hronika”, “Gospođica”, “Prokleta avlija” i “Omer-paša Latas” (nedovršen).

Andrić je napisao i niz sjajnih pripovijedaka – “Nemirna godina”, “Žeđ”, “Jelena, žena koje nema”, “Znakovi”, “Deca”, “Kuća na osami”, putopisi i skice “Staze, lica, predeli” i brojne druge.

Nobelovu nagradu za književnost dobio je 1961. godine.

Koristeći narodna predanja, legende, istorijsku faktografiju, ali i bogatstvo mašte i osjećanja svijeta, Andrić je svojim djelima podigao monumentalnu književnu građevinu.

Donosimo vam najbolje Andrićeve citate:

“Ako, sa krajnjim naporom, čoveku koji stari pođe za rukom da se održi uredan i čist, to je sterilizovana čistića apoteke a ne čistoća cveta.”

“Bolest je sirotinjska sudbina, ali i bogataška kazna.”

Celog veka se lečimo od nesretnog detinjstva.”

“Čim jedna vlada oseti potrebu da svojim građanima obećava putem plakata mir i blagostanje, treba biti na oprezu i očekivati obrnuto od toga.”

“Čoveka ćete najbolje upoznati ako ga posmatrate kako se ponaša kad se nešto deli besplatno.”

“Čovek koji ne voli nije sposoban da oseti veličinu tuđe ljubavi, ni snagu ljubomore, ni opasnost koja se u njoj krije.”

Čudno je kako je malo potrebno da budemo srećni, i još čudnije: kako nam često baš to malo nedostaje!

 

“Da je šutnja snaga, a govorenje slabost, vidi se po tome što starci i deca vole da pričaju.”

“Dugi su i zamršeni računi i obračuni između onih koji imaju i ne daju i onih koji nemaju ništa do svojih potreba.”

“I vrline jednog čoveka mi primamo i cenimo potpuno samo ako nam se ukazuju u obliku koji odgovara našim shvatanjima i sklonostima.”

“Ima izvesnih mislilaca čija filozofija nije ništa drugo, do neki duševni komoditet, neko rimovanje misli.”

“Ima ljudi čiji je život tako dobro ispunjen da ni svojom smrću ne mogu da nas obeshrabe.”

“Ima u nekim ljudima bezrazložnih mržnji i zavisti, koje su veće i jače od svega što drugi ljudi mogu da stvore i izmisle.”

“Imati veliku snagu, fizičku ili moralnu, a ne zloupotrebiti je bar ponekad, teško je, gotovo nemoguće.”

Ko čini dobro, od njega se još više dobra očekuje.

“Ko je duga veka, taj nadživi sve, pa i svoje zasluge.”

“Lepša duša dublje jeca.”

Ljubav, kad je iskrena i duboka, lako prašta i zaboravlja.”

“Ljudi male pameti retko se boje da ne budu dosadni.”

“Ljudi vole razgovore o padu i poniženju onih koji se suviše visoko uzdignu i polete.”

“Ništa ljude ne vezuje tako kao zajednički i srećno proživljena nesreća.”

“Ništa ne može tako da nas prevari kao naše rođeno osećanje smirenosti i prijatnog zadovoljstva tokom stvari.”

“Ništa nije teže ni strašnije nego gledati svet oko sebe očima bivše lepotice.”

“Od svog porekla i detinjstva ne može se lako pobeći.”

“Oko lepote su uvek ili mrak ljudske sudbine ili sjaj ljudske krvi.”

“Primitivni i ograničeni ljudi imaju razvijenu sposobnost nadanja. Kod umnih i darovitih ljudi ta moć je, čini mi se, manja.”

Rana koja se krije, sporo i teško zarasta.

Što ne boli – to nije život, što ne prolazi – to nije sreća.

“Tok događaja u životu ne zavisi od nas, nikako ili vrlo malo, ali način na koji ćemo te događaje podneti, u dobroj meri zavisi od nas.”

“Toliko je bilo u životu stvari kojih smo se bojali. A nije trebalo. Trebalo je živeti.”

“U zemlji mržnje najviše mrze onoga ko ne ume da mrzi.”

“Vrednost lepote je u beskrajnoj raznolikosti vidova u kojima nam se javlja. U tome je i njena oplemenjujuća snaga i njena najveća draž.”

“Zvezdanog neba i ljudskog srca nikad se čovek neće moći nagledati.”

“Žena stoji, kao kapija, na izlazu kao i na ulazu ovoga sveta.”

Život nam vraća samo ono što mi drugima dajemo.

“Životna snaga jednog čoveka meri se, pored ostalog, i njegovom sposobnošću zaboravljanja.”

 

 

Izvor: Mondo.ba